Entree Harreweg

Park Kethel heeft het karakter van het ‘oorspronkelijke’ Zuid-Hollandse weide en polderlandschap zoals nog steeds in Midden-Delfland te zien is.

De smalle en langgerekte kavels met sloten rondom zijn kenmerkend voor dit veenweidelandschap. Andere typische elementen in het park zijn: windmolen, paddenpoel, pestbosje, natuurvriendelijke oever, schaapskooi, ooievaarspaal, knotbomen en enkele oude boerderijen.

Natuur in een Veenweidelandschap

In Park Kethel groeien veel inheemse planten als pinksterbloem, paardenbloem en watermunt. Waterminnende planten langs de natuurvriendelijke oevers ontstonden waar het vee kwam om te drinken. Doordat de oevers werden vertrapt en wegspoelden, ontstond een moerasachtig gebied langs de sloot. Planten als riet, liesgras, zwanenbloem en lisdodde voelen zich hier thuis.

Boerderijen en Kunstnaars

Bij de monumentale boerderij uit 1892 is het Natuur- en MilieuEducatief centrum (NME) Harrewegh gevestigd. Georganiseerd door Stichting Code Groen volgen scholieren hier lessen over ecologie en duurzaamheid. Achter de boerderij staat een oude hooischuur waarvan de kap van hoogte kan veranderen om natregenen van het hooi te voorkomen. Door de open zijkanten waait de wind door het hooi, wat schimmel en hooibroei voorkomt.
Een andere boerderij die de tand des tijds sinds het begin van de 17e eeuw doorstaan heeft, is De Groene Raat. Het geboortehuis van schilder en dichter Jaap de Raat (1916–1996), die in zijn werken verhaalt over de historie van en het leven in Kethel. Tegenwoordig is De Groene Raat een voorlichtingscentrum voor scholen en voorbeeldtuinen.
Vlakbij ligt Natuurcentrum De Boshoek met diorama’s van Hollandse landschappen en dieren.
Een andere inwoner van Kethel was Rien Poortvliet (1932–1995), tekenaar en illustrator van onder andere Leven en Werken van de Kabouter. Dit werk en andere kabouterverhalen zijn in 1985 verfilmd als tekenfilm. In zijn boek Te hooi en te gras staan tekeningen van het gebied rondom het oude dorp met de dorpskerk, de weilanden en de boerderijen.

Beleefpad Kethelpoort

Langs de Harreweg loopt een interactief en educatief Beleefpad, half verhard en bijna een kilometer lang met aan weerszijden sloten. Het pad is de verbindende schakel tussen de natuurspeeltuin in het zuiden en de Speelpolder in het noorden. Kinderen worden met speelopdrachten langs het gehele beleefpad geleid.

In het park zelf zijn verschillende typische weide landschapselementen te vinden:

Griend

In de griend staan wilgen en essen. Van de wilgen en essen worden regelmatig takken geoogst waardoor de kenmerkende knotvorm ontstond. De wilgentakken werden gebruikt voor manden, vlechtwerk, oeverbescherming, gereedschap en meer.

Pesteilandje

Kadavers van vee, die overleden aan een besmettelijke ziekte, begroeven de boeren in een pestbosje/pesteiland omringd door water. Om besmetting van gezond vee te voorkomen was dit op een plek waar het overige vee moeilijk bij kon komen. Vaak beplant met, voor het vee, onsmakelijke bomen en struiken.

Paddepoel

Voormalige drinkpoelen gevuld met grondwater. Door de flauwe oevers toegankelijk voor vee. Nu belangrijk leefgebied voor padden, kikkers en salamanders.

Weiland of Hooiland

Het weidegebied heeft zijn agrarische functie verloren. Het weiland werd begraasd door het vee. Het niet begraasde perceel werd twee keer per jaar gemaaid voor het hooi in de winter. Verschillen in hoogte en vochtigheid zorgen voor variatie in plantensoorten.

Geriefbosje

Kleine bosperceel met es, els, wilg en populier. Dit bos leverde hakhout voor de bouw en onderhoud van de boerderij, omheiningen, gereedschap, brandhout, vlechtwerk en oeverbescherming.

Poldertuin

Een gebied dat de Vrienden van Park Kethel helpt onderhouden. Het is een natuurlijke groei- en bloeizone voor poldergrassen en gewassen. Door de flora diversiteit worden ook amfibieën en insecten aangetrokken.

Schooltuinen en Stadsboeren

Gebied met moestuintjes dat door scholieren en senioren worden beheerd. De ontwikkeling en ervaring met betrekking tot groen en ecologisch bewustzijn worden hier gecombineerd.

Park is nu wandelgebied

Het weidegebied heeft zijn agrarische functie verloren en is nu een aantrekkelijk wandelgebied. De paden voeren langs verschillende cultuurhistorische elementen van het oorspronkelijke weidelandschap. Zo blijft het verleden zichtbaar in een landschap dat nu bedoeld is om te beleven en te genieten.

In het park staan diverse informatiebordjes die met elkaar een wandelroute vormen.