Syntropisch Beheer

Syntropisch beheer

Syntropisch beheer (ook wel syntropische landbouw of syntropisch bosbeheer) is een manier van landgebruik waarbij je natuurlijke ecosystemen nabootst om bijvoorbeeld voedsel te produceren én tegelijk de bodem en biodiversiteit te herstellen.
In plaats van de natuur te vereenvoudigen (zoals bij monoculturen), werk je juist met complexiteit en samenwerking.
Kort uitgelegd: Het draait om groei, opbouw en regeneratie (syntropie = het tegenovergestelde van entropie, afbraak).

De kernprincipes

• Samen planten
  Bomen, struiken, kruiden en gewassen groeien door elkaar, net als in een bos.

• Opvolging in de tijd
  Snelle pioniers, middelmatige gewassen en langzame bomen worden tegelijk geplant. Wat eerst groeit, maakt de weg vrij voor wat later komt.

• Actief snoeien
  Snoei is geen verstoring maar voeding: het organisch materiaal blijft liggen en voedt de bodem.

• Bodemopbouw centraal
  Geen ploegen of kunstmest; het systeem maakt zelf humus en voedingsstoffen.

• Hoge biodiversiteit
  Meer soorten = minder plagen en ziektes.

Wat levert het op?

• Vruchtbare bodem zonder kunstmest

• Hogere opbrengst per hectare (op lange termijn)

• Meer veerkracht tegen droogte en hitte

• Koolstofopslag (goed voor klimaat)

• Minder werk na de opstartfase

Waar komt het vandaan?

De methode is vooral bekend geworden door Ernst Götsch, een Zwitsers-Braziliaanse boer die gedegradeerde grond omvormde tot productieve bossystemen.